Idees

Beskrywing van Imrus appelboom


Appelboom "Imrus" behoort tot die kategorie vrugtebome wat bestand is teen baie siektes. In die stadium van uitskeiding is 'n spesiale V-6-geen bygevoeg wat 'n positiewe uitwerking op die immuniteit van die plante gehad het. Resensies van tuiniers oor hierdie verskeidenheid is meestal positief. Dit is Imrus wat meestal op persoonlike erwe en in privaat tuine in die meeste streke van Sentraal-Rusland geplant word. Die beskrywing van die variëteit kan 'n groot aantal voordele en positiewe eienskappe daarvan duidelik aantoon.

Verskeidenheid noodsaaklikhede

"Imrus" is 'n bekende en gesogte wintervariëteit wat deur die Al-Russiese Instituut vir Teelwerk met vrugtewasse verkry is. Die variëteit was die resultaat van die kruising van die beroemde "Antonovka vulgaris" en die standaard bastervorm wat van die wintervariëteite verkry is. Reeds in 1988 is saailinge van 'n nuwe variëteit aan die elite-klas toegeken, en twee jaar later is die plante oorgeplaas na die kategorie wat voorberei is vir staatstoetse, waarvolgens die variëteit opgeneem is in die Staatsregister van Rusland en aanbeveel word vir verbouing in verskillende streke van ons land. Boonop is die Imrus-variëteit in die Republiek Wit-Rusland gesoneer. Die verskeidenheid is goed aangepas vir verbouing in tuinbou met 'n intensiewe soort verbouing van vrugtegewasse.

Die belangrikste voordele van die verskeidenheid is:

  • absolute immuniteit teen letsels deur skurwe van blare en vrugte;
  • hoë koerse van vroeë volwassenheid;
  • hoë en stabiele produktiwiteit;
  • 'n lang periode van opberging van die gewas;
  • hoë verbruikers- en goeie kommersiële eienskappe van vrugte.

Die grootste nadeel van hierdie verskeidenheid is die teenwoordigheid van te dun skille op volledig ryp vrugte.

Graadbeskrywing

Die vrugteboom word gekenmerk deur gemiddelde hoogtes. Die kroon van 'n appelboom van medium digtheid, breed gerond of versprei. In die reël vertrek die skelettakke van 'n skerp hoek af van die stam, en word gekenmerk deur 'n beduidende kromming en kan op 'n redelike groot afstand van mekaar geleë wees. Belangrike afskilfering is 'n kenmerk van die bas van die stam, sowel as die hoofvertakkings. Die bruin eenvormige kleur van die bas op die stam en takke word verdun met 'n effense groenerige tint.

Vrug is 'n gemengde tipe; 'n beduidende aantal vrugte word op eenvoudige en ingewikkelde handskoene gevorm. Bloei kom in die vroeë medium voor. Stuifmeel word gekenmerk deur gemiddelde lewensvatbaarheid, in die proses van vrye bestuiwing word slegs ongeveer 17% van die vrugte gevorm. Die bestuiwers van die hoogste gehalte vir die Imrus-variëteit is nog nie geïdentifiseer nie.

Klein niere word gekenmerk deur harigheid en keëlvorm. Die blare is langwerpig, effens eiervormig, met lang en puntige, kenmerkende gedraaide ente. Die rande van die blare is golwend en het 'n vlak, gekantelde serrasie. Die blaarplaat word gekenmerk deur plooie, glans en effense venasie. Petiole is nie te lank en dik nie. Daar is harigheid en antosianienvlekke wat langs die sentrale aar versprei.

Die bloeiwyse van die skildklier bevat vier tot ses blomme. Klein, effens plat blomme het 'n pienkerige kleur. Pedikels verkort.

Wintervariëteite appelbome

Vrugte beskrywing

Die appels van hierdie variëteit het meestal 'n gemiddelde grootte, en die vruggewigaanwysers wissel van 0,14 tot 0,18 kg. Die vorm word afgeplat of herhalend uitgespreek. Daar is 'n effense lint van die vrugte. Die skil is nie dik en glad nie, het 'n glansende tint, ligte olierigheid. Daar is heeltemal geen wasbedekking en roes nie.

In die fase van verwyderbare rypheid het die vrugte van hierdie variëteit 'n groenerige basiese kleuring. In die stadium van verbruikersveroudering is die kleur van appels liggeel. Daar is 'n beduidende hoeveelheid klein, duidelik sigbare onderhuidse punte. Die voetstuk is van medium lengte en dikte, effens geboë. Die saadmateriaal is bruin, medium in grootte, goed versier.

Chemiese samestelling en toediening

Die vrugte van die Imrus-verskeidenheid het 'n delikate suur-soet smaak en 'n baie aangename appelaroma. Dik vlees van roomkleur. Die struktuur van die pulp is fyn. Volgens die smaakskaal word die smaaklikheid van vrugte op 4,4 punte geskat. Die beoordeel van die voorkoms van appels is 4,3 punte op 'n vyfpuntskaal.

Die chemiese samestelling van volledig ryp vrugte is soos volg:

  • totale suikerinhoud op 10%;
  • die inhoud van askorbiensuur op 'n vlak van 10 mg in 100 g ryp appelmoes;
  • die inhoud van pektienstowwe nie meer as 15% is nie;
  • getitreerde suurinhoud nie meer as 0,65% nie;
  • die inhoud van P-aktiewe stowwe is 460 mg per 100 g vrugte.

Appels "Imrus" is ideaal vir vars verbruik, en word ook gereeld gebruik om winterbereidings voor te berei, onder meer kapokaartappels, kompote en sappe.

Plant- en versorgingsreëls

Appelboom "Imrus" is onpretensieus vir die toestande van plant en verbouing. Die plant kan maklik genoeg aanpas by toestande wat redelik ver van ideaal is. Teen plantdatums is die plant veeleisender: die herfsperiode is die gunstigste hiervoor. Dit word aanbeveel om plante te plant vanaf die laaste dekade van September tot 15 Oktober.

Die keuse van grond vir landing moet met die volgende aanwysers en voorwaardes in ag geneem word:

  • oop ruimte wat nie deur strukture en ander aanplantings verberg word nie;
  • goeie beligting;
  • voldoende afstand van ander vrugtebome.

Die voorbereiding van die landingstuig word 'n week voor die vertrek gedoen:

  • die diepte van die put onder die aangeplante plant mag nie 90 cm oorskry nie;
  • kunsmis moet aan die onderkant van die plantkuil toegedien word, wat die proses om die saailing te wortel versnel.

Die versorging van die aangeplante saailinge van die Imrus-appelboom moet omvattend wees:

  • gereelde inspeksie van bome;
  • genesing van bespeurde letsels;
  • verwydering van ou of beskadigde takke;
  • losmaak van grond rondom 'n saaiboer;
  • tydige water gee.

Daarbenewens word aanbeveel dat die voorkomende behandeling van plante teen siektes en algemene plae op die regte tyd uitgevoer word.

Ons bied u ook aan om 'n artikel te lees wat vertel van die beste wintervariëteite appelbome vir die middelste baan.

Oes en berging

Die fase van verwyderbare rypheid van vrugte begin in die tweede helfte van September, en verbruikers se gebruik duur voort vanaf die eerste November tot die einde van Februarie. Die vervoerbaarheidsaanwysers van die versamelde vrugte is baie goed.

Verskeidenheid "Imrus" het voldoende aanwysers van vroeë volwassenheid. Appelbome van hierdie variëteit vanaf die ouderdom van vier kan tot 22 kilogram vrugte lewer.

Hoe om 'n appelboom in die herfs te snoei

Die parameters van die wintergehardheid onder die verbouingstoestande in die middelste baan van ons land is redelik hoog. Die appelboom is absoluut bestand teen skurfte en het ook 'n hoë weerstand teen poeieragtige skimmel. Al hierdie voordele maak die Imrus-verskeidenheid aantreklik vir verbouing op 'n persoonlike erf.