Raad

Name en eienskappe van die beste en groot vleisskaaprasse, broei

Name en eienskappe van die beste en groot vleisskaaprasse, broei


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

In die vroeë 20ste eeu is skape vir wol en skaapvel grootgemaak. Wolvleis het 'n spesifieke reuk, daarom is dit nie in aanvraag nie. Maar vleisskape, afkomstig van die Verenigde Koninkryk en Nieu-Seeland, ruik nie. Deur middel van seleksie is mak spesies geteel wat bestand is teen die harde klimaat. Hulle word vinnig puberteit en kry gewig. Die te koop produk kan binne 6-8 maande na die geboorte van die lam verkry word.

Eienskappe en tekens van vleisrasse

Skape wat vleis verskaf, word deur 'n groot samestelling onderskei:

  • wye bors;
  • afgeronde kante;
  • sterk bene;
  • verligting spiere;
  • dun vel.

Beesrasse het lang en kort hare. Horings kom voor by mans, skaars by vroue. Skape is beter as skape in gewig, lengte en liggaamslengte. Verskeie vleisrasse:

  • vetterig of vetstert;
  • vleis en suiwelprodukte;
  • vleis en wol;
  • zmushkovy.

Die belangrikste kenmerk van diere is die vinnige gewigstoename. Op vier maande bereik lammers die helfte van die massa van 'n volwasse ram. Mans weeg 110 kilogram. Skape weeg 60 kg.

Huishoudelike vleisrasse

Algemene kenmerke van Russiese variëteite:

  • 58 persent van die karkasgewig is vleis te koop;
  • die gewig van lammers op 4 maande is 20-40 kilogram;
  • behoort dikwels tot gemengde takke van die landbou.

Onder huishoudelike rasse behoort die meeste tot die vleis- en suiwel- en vleis- en wolbedryf.

Gewildste:

  • Romanovskaya - die horinglose variëteit het 'n bultprofiel, hoë vrugbaarheid. Een wyfie produseer drie lammers oor 'n periode van twee jaar. Die gewig van volwasse mans is 100 kilogram en die gewig van 50 kg;
  • Kuibyshevskaya is 'n variëteit wat aangepas is vir die Russiese klimaat met Engelse wortels. Die liggaam van die skaap is bedek met dik golwende wol. Diere is bestand teen hoë humiditeit en het 'n sterk immuniteit teen swamsiektes;
  • Katumskaya - kortharige horinglose variëteit kry vinniger massa as ander variëteite. Die vleis is sappig;
  • suidelik geteel deur seleksie, het gene van die Noord-Kaukasiese ras. 1-2 lammers kom by die nageslag voor;
  • Gorkovskaya - skape met 'n vatvormige lyf en 'n kort snuit, benewens vleis, gee baie melk. Van een wyfie kan u 150 liter per jaar kry;
  • Noordkaukasies - die variëteit word gekenmerk deur goeie vlesigheid en waardevolle wol, aangepas vir die lewe in 'n harde klimaat. Horings by diere in embrioniese vorm;
  • Wes-Siberies - verskyn as gevolg van die kruising van Kuban- en Siberiese skape, die produktiwiteit is 10% hoër as dié van ander huishoudelike rasse.

Die variëteite van vleisskape wat in Rusland grootgemaak word, is bestand teen temperatuurveranderinge en lewer sappige, reuklose vleis.

Buitelandse variëteite

Algemene kenmerke van rasse wat in die buiteland verbou word:

  • die gewig van volwasse diere is 65-130 kilogram;
  • die gewig van lammers op 4-5 maande is 35-60 kilogram;
  • word gekenmerk deur 'n ongewone buitekant.

Gewilde buitelandse spesies vir boerdery en privaat boerdery:

  • Die Texel is 'n swaargewigras wat sedert die 19de eeu bekend is. Die vleis blyk sappig en sag te wees, ondanks die pretensieloosheid in voeding;
  • prekos is 'n Franse verskeidenheid vleisskape. Jeugdiges bereik die gewig van volwasse wyfies;
  • Barbados met swartbuik - eksotiese horinglose verskeidenheid het Amerikaanse familielede met horings selektief geteel. Die diere word gekenmerk deur kort hare en 'n ongewone kleur - rooi flanke met 'n swart streep op die pens en hoewe;
  • dorper - om die Suid-Afrikaanse variëteit te teel, is vetterige Persiese en Dorset-horingrasse gekruis. Van die Perse het die Dorpers 'n swart kleur op die kop en nek geërf. Hulle liggame is wit;
  • Wiltshire Horned - Britse skape sonder dik wol. Hulle vel is bedek met 'n growwe, perdhaaragtige stapel. Die koppe van die mannetjies is versier met afgeronde horings.

Die vleis- en wolspesies met 'n hoë opbrengs sluit in die Vendée - Franse ras, wat geteel word om gemarmerde vleis te verkry. Die karkas bestaan ​​uit 80 persent pulp. Een individu gee ook tot vyf kilogram wol per jaar.

Rasse van nabye buiteland

Gemiddelde gewig van skape in kilogram:

  • mans - 90-190;
  • wyfies - 75-120;
  • lammers op 4 maande - 40.

Die spesies wat in Tadjikistan, Oesbekistan en Turkmenistan geteel word, is vleis en wol. Maar daar is ook haarlose skape.

Die belangrikste rasse in die buiteland:

  • Saradzhinskaya - wit kleur word dikwels aangetref, selde swart. Skape voorsien varkvet en melk. Tapyte word gemaak van die wol van die Sarajin-skaap;
  • Tajik - het dik lang hare, wat waardeer word vir sy duursaamheid;
  • Hissar - dit het 'n swaar liggaam sonder hare en lang dun bene. Lae vrugbaarheid word vergoed deur 'n groot hoeveelheid melk by wyfies;
  • edilbaevskaya - geteel in Kazakstan, pretensieloos om te voed. Lammers is op 5 maande slaggereed;
  • jaidara is 'n vleis-vetterige variëteit met growwe hare. Buitekant - langwerpige lyf op kort bene;
  • Kalmyk - waardevolle vleis word van jong diere verkry. Die vleis van volwasse individue kry 'n spesifieke reuk. Die Kalmyk-variëteit is gehard en kan die hele jaar op weiding wees.

Sentraal-Asiatiese spesies neem vet op en tel selfs op met swak voeding.

Die grootste ras ter wêreld

Vetstertskape, wat algemeen in Sentraal-Asië voorkom, is groot. Vir vetterige neerslae in hul liggaam word 'n spesiale sak voorsien - 'n vet stert. Diere oorleef op 'n skrale dieet danksy die reserwes van stowwe wat in die vetstert neergesit word. Die vetsak is aan die agterkant geleë en bereik 'n gewig van 30 kilogram.

Die groot rasse sluit in die Gissar-, Edilbaev- en Kalmyk-skape. Die grootste variëteit is die Suffolk. Dit is herkenbaar aan die swart hare op die bene en kop. Die jas op die lyf is wit of goudkleurig.

Kundige opinie

Zarechny Maxim Valerievich

Landboukundige met 12 jaar ondervinding. Ons beste somerhuisie kenner.

Suffolkvleis en wolskape is in die 19de eeu in Groot-Brittanje grootgemaak. Die gewig van wyfies is 100 kilogram, en dié van mans is 140-180. Diere is vrugbaar, ontwikkel vinnig en tel gewig op. Suffolk-vroue is minder geneig tot beenkwale as ander swaargewigte.

Groot, produktiewe en produktiewe variëteite is Romanov en Finse Landrace. Romanovka-skape weeg 100 kilogram en bring 2-5 lammers in een lam. Finse Landrace het 85-100 kilogram geweeg en bring twee keer per jaar 3-4 lamsvleis saam.

Watter skaap is beter om te kies?

Vleisrasse vir industriële of huishoudelike teling word gekies volgens gewig en vrugbaarheid van diere. Die aanwysers van populêre binnelandse en buitelandse spesies kan vergelyk word volgens die volgende tabel:

RasGewig (kilogram)Vrugbaarheid (persent)
Hissar80-140120
Kuibyshevskaya65-110130
Precos70-120150
Romanovskaya65-110270
Noord-Kaukasiese60-100140
Edilbaevskaya75-120120

Ervare boere noem die Romanov-ras veelsydig en is maklik om te versorg. Die huishoudelike variëteit is geskik vir die teel van vleis vir persoonlike gebruik, sowel as vir melk. Romanov-skape word in plaaslike kwekerye verkoop.

Dit is dikwels moontlik om 'n rasegte vreemde skaap slegs in 'n buitelandse kwekery te koop. Versendingskoste word by die koopprys gevoeg. Dit sal tyd neem vir die diere om na 'n lang reis aan te pas.

Daarom is dit beter om vir persoonlike behoeftes 'n huishoudelike variëteit uit 'n plaaslike kwekery te kies.

Voordele en nadele van vleisrasse

Die teel van skape vir hul eie behoeftes en te koop is winsgewend as gevolg van die volgende voordele:

  • omnivore - herbivore voed op vars kruie, knolgroente, graan en peulgewasse. As daar nie vars voer is nie, eet hulle kuilvoer, hooi- en mengvoer;
  • uithouvermoë - binnelandse en buitelandse rasse verdra koue en hitte goed;
  • sterk immuniteit - vleisskape is bestand teen aansteeklike en swamsiektes;
  • hoë produktiwiteit - melk, varkvet, wol word in groot hoeveelhede geproduseer.

Vleisproduserende rasse kan die hele jaar op die weiding gehou word. Hulle word gekenmerk deur 'n hoë oorlewingsyfer van jong diere.

Nadele:

  • dit is onmoontlik om volwasse diere binne 'n kort tyd tot rekordgewig te voer - gewigstoename neem af in volwassenheid;
  • die vleis van ou individue kry 'n vetterige lamsmaak en -reuk.

Ervare boere maak nie vee ouer as tien maande vet nie om rasioneel voer te gebruik en kwaliteitsprodukte te produseer.

Subtiliteite van die inhoud

Voordat hulle koop, kies en berei hulle 'n plek vir die skape voor. Klein herkouers word op twee maniere aangehou:

  • stal-weiding - diere bring die meeste van hul tyd in die skuur deur en gaan stap in 'n oop omheining;
  • weiding-stabiel - skape woon op 'n weiveld in die buitelug, hulle kom die perseel binne slegs in slegte weer binne.

Vrye weiding is verkieslik, want die vee is in die vars lug en voed op natuurlike voedsel. Die vleis van skape wat op weiding aangehou word, word hoër as 'n omgewingsvriendelike produk gewaardeer. Die kudde moet egter gemonitor word en die area vir weiding sorgvuldig gekies word.

Giftige kruie kom op natuurlike weidings voor. Veilige weiveld is steppe, droëland of voetheuwels. Groen massa in natuurlike gebiede word met 60 persent verbruik. Grondpersele word spesiaal gesaai om die verbruik tot negentig persent te verhoog en die veiligheid van diere te verseker.

As daar geen geskikte area naby is nie, moet 'n stal vir die skape opgestel word en die stalletjies skoon gehou word. Die dieet van vleisskaap bestaan ​​uit vars gras of kuilvoer, graankonsentrate en groente. Slagvee word tot ses tot tien maande vetgemaak. Kosbakke moet altyd vol wees. Diere moet ook baie vloeistowwe drink. Skape met lang, dik wol word 1-2 keer per jaar geskeer en daar word gesorg vir hul hoewe. As hulle in stalletjies gebêre word, het dit nie tyd om te verslyt nie, en moet hulle ook elke 3 maande snoei.


Kyk die video: Why Cryptocurrency is the Greatest Investment of the Decade? (Februarie 2023).