Raad

Beskrywing van rypbestande, hoë-opbrengste en lae-groeiende selfvrugbare variëteite kersies

Beskrywing van rypbestande, hoë-opbrengste en lae-groeiende selfvrugbare variëteite kersies


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Die groei van selfvrugbare variëteite kersies is die keuse van moderne tuiniers wat ruimte in die land moet bevry en die versorgingsproses moet vereenvoudig. Kersies het nie bestuiwers nodig nie, dus kan hulle vrugte dra, selfs as hulle apart gekweek word. As u hierdie verskeidenheid bessies wil plant, moet u 'n opsie kies met inagneming van die klimaatstoestande en die grondsoort.

Kenmerke van selfvrugbare kersiesoorte

Dit is nie altyd raadsaam om verskillende soorte kersies in die tuin te verbou nie. As u verskeie bosse plant, moet u voortdurend daarna omsien, met inagneming van sekere nuanses. Selfvrugbare soorte bessies kan, anders as tradisionele, vrugte intens dra sonder die gebruik van bestuiwers. Aangesien dit vir sulke spesies nie nodig is om ander saailinge in die omgewing te verbou nie, bespaar dit ruimte in die somerhuisie.

Elke verskeidenheid selfvrugbare bessies het 'n individuele beskrywing en kenmerke. Die druppelvariëteit het 'n spesiale struktuur, aangesien die lengte van die meeldraad en die stamper in die plant saamval. As gevolg hiervan word die blom bestuif nog voordat die knop oopgaan. Cherry Studencheskaya en Annushka verskil in maksimum produktiwiteit, aangesien hul stuifmeel binne 2-3 dae ontkiem by 'n konstante temperatuur van 10 grade.

Die hooftipes selfvrugbare kersies

Afhangend van die tipe grond op die terrein en die atmosferiese toestande, moet u die toepaslike boomsoort kies. Alle soorte selfvrugbare kersies word in die volgende kategorieë verdeel:

  • ondermaat;
  • groot vrugte;
  • winter gehard.

Groot-vrugte rasse

Dit is makliker om groot bessies te versamel en te verwerk, dus moet hierdie aanwyser in ag geneem word by die keuse van die tipe bome. Kersies met groot vrugte bevat die volgende:

  1. Krans. Die bome se hoogte bereik 4 m. Die bessies van 'n donkerrooi tint het 'n dik skil en sappige pulp.
  2. Vuurtoring. Bosagtige bome tot 2,5 m hoog. Bourgondiese vrugte het 'n soetsuur smaak. Die variëteit is nie geneig om te verval nie, ongeag die tipe grond.
  3. Jeug. 'N Verskeidenheid in die middel van die seisoen wat tot 12 kg bessies van elke boom produseer. Die vrugte is helderrooi, sappig, ovaalvormig.
  4. N vergadering. Die bome bereik 'n hoogte van 3 m en vorm 'n digte kroon. Die massa van die bessies is 15-20 g, die smaak is soet en suur. Tot 10 kg oes word aan een boom ryp.

Die produktiefste selfvrugbare kersies

Die belangrikste maatstaf vir die keuse van selfvrugbare saailinge is die opbrengswaarde. Die verbouing van vrugbare variëteite sal voldoen aan die behoeftes vir die verbruik en voorbereiding van voorrade bessies. Die volgende soorte kersies word as die beste opbrengs beskou:

  1. Lyubskaya. 'N Kenmerkende kenmerk van die variëteit is die vermoë om in die vorm van 'n struik of boom te groei. Planthoogte bereik 3 m. Crohn medium verdik en vertak. Afgeronde vrugte het 'n bordeaux kleur en gewig tot 6 g.
  2. Apukhtinsky. Dit groei as struike tot 3 m lank. Die opbrengs is 7-9 kg per bos. Die plant dra bessies vanaf die tweede verbouingsjaar. Die vrugte se smaak is soet en suur.
  3. Volochaevka. Die aanplantings word tot 3,5 m hoog en lewer tot 15 kg bessies. Vrugtegewig - 4 g, smaak - soet met opvallende suurheid, pulp - sappig. Die enigste nadeel is die lae weerstand teen ryp.

Laaggroeiende variëteite

Die verspreiding van ondermaatse kersies is te wyte aan eenvoudige versorging van bome. Lae plante is makliker om nat te maak, te bemes en te vorm om 'n netjiese kroon te skep. Die plantasies neem nie veel plek in die somerhuisie in nie en dra stabiel vrugte.

Die hoogte van lae bome oorskry nie 2,5 m nie. Die meeste staanplekke het 'n ovale kroon en is baie bestand teen droogte. Dwergplante het 'n groot vraag na landskapontwerp gekry.

Rypbestande variëteite

In noordelike gebiede met 'n veranderlike klimaat en aanhoudende koue weer, moet rypbestande bome gekweek word. Die volgende winterharde variëteite kan onderskei word:

  • Vladimirskaya. Mediumgrootte variëteit wat soetbessies lewer. Een bos groei tot 10 kg oes.
  • Novodvorskaya. Verdra ryp en gereelde temperatuurveranderings. Die nadeel van die variëteit is die neiging om coccomycosis te ontwikkel.

  • Krans. 'N Rypbestande dwergsoort met sappige vrugte en 'n klein been. Die seisoenale opbrengs is 8-10 kg. As dit in noordelike gebiede verbou word, is die opbrengs onstabiel.
  • Ster. Nie die volle vrugbare spesies wat bestuif word deur soetkersies of soortgelyke plante nie. Die opbrengs bereik 15 kg. Die bessies is soet met uitstekende smaakkenmerke.

Onder hierdie variëteit kan elke tuinier 'n variëteit kies wat geskik is vir sy omstandighede.


Kyk die video: Toen Dit Paard Beviel, Zagen Medewerkers De Nageboorte En Deden Een Shockerende Ontdekking (Junie 2022).